
Het gebouw is in 1949 gebouwd volgens de normen uit die tijd. Het is gefundeerd op zand en heeft dus geen funderingspalen. Oorspronkelijk had het pand een septic tank en olie kachels. Het milieu en energiebesparing waren in die tijd nog niet echt gesprek van de dag, het pand was dan ook niet geïsoleerd. Zowel de muren als het dak zijn oorspronkelijk van prefab beton, waar momenteel betonrot in zit. Volgens het huurcontract is de gemeente niet verantwoordelijk voor enig onderhoud en dus heeft scouting Sint Joris zelf maatregelen getroffen om het pand zoveel mogelijk te laten voldoen aan de eisen van deze tijd.
In de loop der jaren zijn er door de scoutinggroep een cv en een nieuwe elektrische installatie aangebracht en is het dak vervangen. De zachtboard plafonds zijn in verband met de hogere veiligheidseisen grotendeels vervangen door gipsplaten. Verder zijn er ten behoeve van de veiligheid een automatische brandmeld installatie, brandmelders, brandblussers, een brandslanghaspel, noodverlichting en extra nooduitgangen met panieksluitingen gemaakt. Ook is er telefoon aangelegd, o.a. voor het geval kinderen zich willen afmelden voor een opkomst.
Ook de houten vloeren van het gebouw zijn aan slijtage onderhevig. Op een aantal plaatsen zijn de planken behoorlijk dun geworden. Daarnaast verzamelt zich onder en tussen de planken inmiddels zoveel stof dat er een onaangename geur in het clubhuis hangt.
Verder is het door gebrek aan isolatie en de dunne deuren en ramen zeer moeilijk om het clubhuis in de wintermaanden warm te krijgen. De energiekosten van de scoutinggroep bedragen ca. 30% van de totale exploitatie. Een aantal malen is er overwogen om het gebouw ingrijpend te isoleren. Dit is echter een buitengewoon grote investering die het gebouw op gezien de huidige staat en het groeiende ledenaantal niet meer waard is.
De Sint Joris groep is dan ook naarstig op zoek naar een nieuw clubhuis, op een locatie waar we minimaal de komende 25 jaar kunnen blijven zitten.